« Strona główna

Wiosenny klomb z tulipanami

Romantyczne osadzenie tarasu południowego zamku Wranow nad Dyją, obraz olejowy Józefa Doré z 2.poł. XIX w.

Fragment klombu z roślinami wieloletnimi

Rośliny cebulkowe między roślinami wieloletnimi, dwuletnimi i drzewiastymi

Droga do kaplicy oramowana szeregiem grabów

Uroczysta dekoracja kwiatowa schodów wejściowych zamku Wranow nad Dyją

Widok na lipę srebrzystą i porost z kocimiętki na pierwszym dziedzińcu zamkowym	Grupa rosłych cyprysowców przy punkcie widokowym dworu honorowego	Palmy w drewnianych szaflikach w wschodniej części dworu honorowego	Ogród pod mostem jesienią
Uroczysta dekoracja kwiatowa fontanny	Ogródek zielny przed domkiem na murach obronnych	Szereg wawrzynów szlachetnych przed południowym skrzydłem zamkowym	Ogród pod mostem zimą

Ogród zamkowy

Pierwotny wygląd ogrodów wranowskiego zamku ograniczony był przestrzennie ze względu na usytuowanie na wąskiej skalnej ostrodze, jak również na zboczysty teren otoczony średniowiecznymi murami obronnymi. Na zboczu południowym, widokowo nieeksponowanym i dla publiczności niedostępnym, znajdowały się kiedyś ogródki użytkowe z drzewami owocowymi, winoroślą, szparagami itp., dzisiaj tu znajdują się rabatki kwiatowe z bogatym asortymentem roślin jednorocznych i roślin trwałych.

Uwagę zwiedzających skupiają jednak te części ogrodu, przez które wprost przechodzą. Zaraz za wejściem do areału zamku zobaczyć można drzewa soliterowe, pozostałość po dawnych aranżacjach ogrodowych – zaraz przed mostem rośnie na prz. glediczja trójcierniowa. Ciekawostką pierwszej fosy, z której pnie się w górę do podstawy północnego domku wiekowy bluszcz, jest też była funkcja fosy jako ogrodu warzywnego, w jej południowej części, tuż obok dorodnego orzecha włoskiego, stał kiedyś, dziś już tylko po zarysach fundamentów rozpoznawalny, murowany domek ogrodnika. Na końcu mostu wejściowego zachował się piękny żywotnik olbrzymi.

Trawiaste powierzchnie pod mostem w wewnętrznej części barbakanu osadzone były drzewami owocowymi, z nich pozostały tylko trzy wieloletnie orzechy włoskie, grusza i śliwa. Do nich dołączył miłorząb dwuklapowy oraz renkloda Althanna, wyselekcjonowana przed ok. 150 laty na włościach Althannów w Kralikach w północnych Czechach. W swej nazwie niesie i przypomina przodujący ród wranowskiej historii. Na podwyższonym tarasie nad drogą do kaplicy znajduje się piątka dorodnych grabów pospolitych stojących w regularnym szeregu.

Wyraźną i dla zwiedzających widokowo bardzo atrakcyjną dominantą jest ogród ozdobny pod mostem wejściowym, tworzony przez trzy wysokościowo zróżnicowane tarasy. Do najstarszych drzew należą tutaj laurowiśnia wschodnia, jaśminowiec, rosłe pigwowce oraz wajgelia. Drzewa dopełniają w bardzo szerokim asortymencie rośliny trwałe, dwuletnie i jednoroczne, kwiatowy parter posiada w ten sposób szeroką paletę barwnej harmonii i zmienności. Kwiaty pojawiają się w przeciągu sezonu falami i lepiej łączą ogród z otaczającą przyrodą. Pewną formalność ogrodowi daje regularna rabata z różami na najwyższym klombie, otoczona niskim płotkiem z lawendy. Przestrzeń ta przeznaczona jest dla widoku odgórnego, dlatego znajdujemy tu wielkie plamy o wielkim natężeniu kolorów i wyraźne kombinacje teksturowe. Patrząc jednak z bliższa, znajdziemy tu i delikatną kolorystyczną harmonię różnych odcieni.

Na pierwszym dziedzińcu zamkowym wysadzono zamiast przeżyłego kasztanowca lipę srebrzystą, wokół niej znajdziemy porost kocimiętki jako ciekawej namiastki trawnika. Pod dziedzińcem koło domku na murach obronnych, rośnie ciekawie ukształtowana jabłoń, w środku trawnika z rabatkami zielnymi jest przewisająca morwa, wzdłuż głównego budynku zamkowego porosty dziurawca.

Na dziedzińcu honorowym widzimy jako pozostałość po pierwotnym osadzeniu dwa ponad stuletnie cisy, na trawniku bzy. Z pierwotnego szeregu ciekawie ukształtowanych akacji wzdłuż metalowej balustrady pozostało już tylko jedno drzewo, dopełnione według ilustracji dziewiętnastowiecznych o zieleń w postaci palm przenośnych w drewnianych szaflikach. Na dziedzińcu honorowym rosły również pierwotnie dwie wysokie topole, tworząc wyraźną dominantę i obramowanie krajobrazowego widoku w kierunku doliny wranowskiej. Te zostały zastąpione przez dwa wzrosłe cyprysowce, posadzone na trawiastej powierzchni na niższym piętrze i swe zastosowanie estetyczne mają zwłaszcza przy widokach z odległości.

Na tarasie południowym, podobnie jak na niedostępnym tarasie północnym, powstały prawdopodobnie w XVIII wieku osobliwe ogrody. Ich pierwotny wygląd nie jest nam znany, pozostałością po nich to tylko dwie ilustracje przedstawiające ich romantyzujący wygląd. Pierwotną aranżację tarasu przypomina akacja obok łuku triumfalnego, na tarasie północnym jest to przewijający jesion jako jedyny soliter.